Patras is een drukke havenstad. Wij hebben nu meer behoefte aan natuur en rijden daarom direct het binnenland in richting Kalavitra. Opvallend is dat er erg veel planten bloeien, vooral brem en een gele salvia. De wegen zijn smal en er rijdt bijna niemand. Onderweg al prachtige uitzichten en we zien de eerste schaapskudden met herder en ezel. Kalavitra is ondermeer bekend door het drama in 1943 waarbij de gehele mannelijke bevolking door de Duitsers werd vermoord als represaillemaatregel voor het geven van hulp aan partizanen. Wij rijden langs het drukbezochte monument en overnachten in de omgeving van het skigebied met uitzicht op de berg Helmos waarop de uit de oudheid bekende rivier de Stix ontspringt. Er bloeien hier overal nog veel wilde bollen: anemonen, tulpen en vogelmelk. Op deze hoogte is het 's nachts nog behoorlijk koud.

  

overnachtingsplek omgeving Kalavitra                 omgeving Kato Lousi

De volgende dag sukkelen we langzaam naar het zuiden. Onderweg hebben we veel mooie uitzichten, komen door veel nauwelijks bewoonde dorpjes en belanden uiteindelijk aan de oevers van het stuwmeer Ladona, even ten zuiden van Dafni.

Op onze derde dag brengen we een bezoek aan Olympia, de bakermat van de Olympische Spelen. Het complex is prachtig gelegen aan de oever van de Alfios. Dankzij onze goede reisgidsen kunnen we een goede indruk opdoen van hoe groots het destijds geweest moet zijn. Een deel van de zuilen van het Gymnasiom (de verblijf- en oefenplek voor de atleten) zijn weer overeind gezet, maar de mooiste overeindstaande zuilen zijn die van het Palestra. De tempel van Zeus en Hera zijn nog steeds indrukwekkend. De "schijfjes" van de zuilen liggen keurig in het gelid. Het stadion zelf is natuurlijk een van de hoogtepunten. Verrassend is te zien hoe goed de marmeren start en finishlijnen zijn gebleven. Het altaar van Demeter, de enige vrouw aanwezig tijdens de spelen, is nog duidelijk herkenbaar.

Olympia: Palestra                                           Olympia, ingang van het stadion

Onder de indruk van hetgeen we gezien hebben rijden we door over een mooie route tot even voorbij Andritsena. In deze omgeving vindt kleinschalige teelt van graan plaats waarbij de vloertjes waarop het graan gedorst wordt leuk te zien zijn. Even voor de tempel van Vasses overnachten we op een afgeneden arm van de weg. 's Morgens genieten we van de opkomende zon boven het berglandschap.  

                                          dorsvloer omgeving Andritsena

De tempel van Vasses is een van de grootste en mooist bewaard gebleven tempels van Griekenland. Omdat de regen duidelijk z'n sporen nalaat, is de tempel momenteel omtrokken door een tent. Via de kust rijden we naar Pilos. Onderweg zien we een koppeltje jagende schreeuwarenden en overrijden we bijna onze eerste schildpad. De baai van Navarino is bekend van de maritieme veldslag van de Engelsen, Fransen en  Russen die in 1827 de Turks/Egyptische vloot versloegen.

In de omgeving van Pilos, vlak bij Hora, ligt het doel van ons volgende culturele bezoek: het paleis van Nestor. Nestor was een van de strijders in de Trojaanse Oorlog en het paleis wordt beschreven in de Odyssee als Telemachus opzoek is naar zijn vader Odysseus. Hij wordt verwelkomd in het paleis op een banket. In het paleis is nu nog de badkuip te zien waarin Telemachus door Polykaste, een dochter van Nestor, gebaad werd. In de nabije omgeving van de parkeerplaats is verder nog een Myceense graftombe te bezoeken.

paleis van Nestor: badkuip                               paleis van Nestor: haard in de koningszaal

Ons volgende bezoek is aan Methoni, een Venetiaanse burcht uit de 12de eeuw. De omvang van de vesting en de ver in zee uitstekende Bourzi-toren is indrukwekkend. De Oostkust van dit schiereiland (Messinia) vinden wij door de vele campings niet interessant en we overnachten dan ook tussen de olijfboomgaarden in de omgeving van Messini.  

                                          Methoni: de Bourzi-toren

Voordat je bij de opgravingen van Messini aankomt passeer je al de oude imposante Myceense stadsmuren. De opgravingen zelf zijn erg leuk. Wij zijn de enige bezoekers en je kan er dus ongestoord rondlopen. Hier valt nog erg veel te restaureren!