Vanuit de haven van Çenakkale vertrekt zeer frequent een boot naar Europa. De tocht (kaartje 30.700.000) duurt krap driekwartier. De weg over het schiereiland is niet erg interesant, er wordt veel graan verbouwd. Via Keşan weer naar de grensovergang. We troffen het niet: door een blikseminslag was het computersysteem uitgeschakeld en werd de grensovergang gesloten. Na krap een uur was het probleem opgelost en konden we alle benodigde grensformaliteiten vervullen. Dit keer een stuk sneller dan met de heenweg.

Haven van Çenakkale

Via Thracië en Grieks Macedonië naar Kozani. Vervolgens ook Meteora met de hooggelegen kloosters nog eens bezocht. De route van Grevana is echt schitterend, maar de weg is op veel plaatsen erg smal.

Meteora

Na Meteora de grote weg naar Ioannina (mooi, bochtig, plaatselijk smal maar veel mooie uitzichten) en via Igoumenitsa tot Aghia Kiriaki (even ten zuiden van Parga). Hier nog een dag geluierd en gevaren op zee. Erg leuk, je komt dan bij baaitjes die alleen van zee-uit te bereiken zijn.

   

Kiriaki                                                             Parga

Vanuit Igoumenitsa met de avondboot (vertrek 23:30 uur) weer overgevaren naar Ancona (aankomst 12:30). In anderhalve dag via dezelfde route als we gekomen zijn terug naar huis gereden.